Rozwój psychomotoryczny niemowlęcia

Pierwszy rok życia dziecka to okres widocznego rozwoju, zarówno w aspekcie ruchowym jak i psychicznym. Zmiany dostrzega się w zasadzie z dnia na dzień, co niezwykle cieszy każdego rodzica. Z niecierpliwością też oczekuje się kolejnych nowych umiejętności dziecka. Nie zawsze jednak musi to iść zgodnie z oczekiwaniami, ponieważ każde dziecko rozwija się w swoim tempie.

 

Rozwój psychiczny niemowlęcia

Od urodzenia niemowlę buduje więź emocjonalną z najbliższymi. Na jego rozwój psychiczny ogromny wpływ ma zwłaszcza bliski kontakt z matką i karmienie piersią. Należy pamiętać, że maluchy poznają świat poprzez różne bodźce. Uczą się je rozróżniać oraz wiązać z nimi poszczególne zjawiska. Takie poznawanie świata określa się jako polisensoryczne (wielozmysłowe). Prowadzi ono do tego, że zjawiska i obiekty utrwalają się w umyśle dziecka. Ten proces kończy się dopiero w 18. miesiącu życia, kiedy to dane przedmioty zaczynają istnieć w umyśle dziecka nawet wtedy, gdy już ich nie słyszy/widzi/dotyka.

Rozwój ruchowy niemowlęcia

Rozwój dziecka przebiega fazami. Przejście na wyższy etap jest uzależnione od utrwalenia się czynności prostszej. Przykładowo dziecko, które nie potrafi sztywno trzymać głowy, nie zacznie siedzieć. Wyraźniejszy postęp w rozwoju ruchowym zauważamy około 4. miesiąca życia, kiedy to dziecko leżąc na brzuchu zaczyna unosić główkę, przez co lepiej widzi otoczenie. Wtedy zaczyna też świadomie chwytać różne przedmioty. W kolejnych miesiącach dziecko uczy się podpierać na jednym ramieniu, a drugą rączką w tym czasie dotykać różnych przedmiotów. Nie mówiąc już o tym, jakie zaczyna mieć możliwości, gdy zacznie siedzieć, a później raczkować, aż wreszcie chodzić około 1 roku życia.

Wątpliwości każdego rodzica

W miarę rozwoju dziecka u każdego rodzica pojawia się pytanie - czy moje dziecko rozwija się prawidłowo, czy jego rozwój psychiczny i ruchowy jest prawidłowy? W ocenie pomagają skonstruowane przez pediatrów tabele, które zawierają informacje o czynnościach wykonywanych przez większość dzieci w danym wieku. Należy jednak pamiętać, że każde dziecko rozwija się inaczej, przez co nie warto martwić się na zapas, a w przypadku ewentualnych nieprawidłowości – skontaktować się z lekarzem.

 

Oceń artykuł:
Jeszcze nie oceniano

Porady dla rodziców

Masz pytanie?